Haaa die caafjes …….
Ten eerste willen we de Almeerse Caviabende feliciteren met hun twee nieuwe bendeleden Missy en Goldie.
Weer twee caafjes gered van de opvang. Welkom bij de OOC.
Hier in Posterholt is het geen saaie boel meer…..
Maar helaas zijn er ook minder leuke dingen bij.
 Een paar weken geleden zijn Vespa en Freggle binnen gekomen in de opvang.
Al gauw was duidelijk dat Vespa, ondanks haar bedelen om groenten en lekker smullen, zich niet helemaal lekker voelde. Het bleek dat ze drie tumoren had, waarvan twee al van flinke omvang.
Omdat ze al veel grammetjes verloren was door een longontsteking (vandaar dat ze hier direct de bijnaam Kruimel had) voordat ze in de opvang kwam, had ze geen reserve meer.
Baasje heeft haar toen pijnstiller gegeven en die vond ze wel zó yummie dat ze er telkens met het spuitje vandoor ging. Maar afgelopen zaterdag was ze ineens erg verzwakt en is ze ’s avonds, op 5 ½ jarige leeftijd, de regenboogbrug overgestoken.
 En gisteren…… toen was het dierendag!!!!
Nou, volgens baasje hebben we elke dag dierendag.
Maar Bobby heeft een échte dierendag gehad. Hij heeft gisteren een nieuw baasje gevonden. Bobby zat al sinds februari in de opvang en zijn twee broertjes vonden al vrij snel een nieuw baasje, maar Bobby bleef achter. Nu heeft hij een vriendje waar hij het goed mee kan vinden en samen zijn ze naar een heel klein plaatsje (Tricht) ergens in Nederland vertrokken.
(Freggle:) Voor mij was dierendag al helemaal spannend.
Het eerste gedeelte van de dag was ik erg eenzaam omdat de avond van tevoren mijn maatje Vespa de regenboogbrug overgestoken was.
Maar laat in de middag kwamen ineens vier nieuwe caafjes de opvang binnen.
Drie dames en een je-weet-wel-mannetje. Eigenlijk zijn het papa Kiko, mama Mimi en hun twee dochters Snoepie en Stampertje. Baasje kwam op het idee om mij als vijfde erbij te zetten, zogenaamd als tante Freggle.
Nou, nou….whieeeeep!!!! Die Kiko is me toch een macho, brommen, achterna lopen, klapperen……..
 En toen de andijvie eraan kwam en ik een hapje wilde nemen, zat hij gewoon naar me te gluren. Whieeeep. Toen durfde ik niet meer.
(Stampertje:) Ach tante Freggle, gewoon het blaadje afpakken. Kijk wij doen het wel even voor. Hup, andijvie uit papa’s mondje trekken en smikkelen maar.
(Freggle:) Nou ik vond het toch een beetje eng hoor!
En mama Mimi lijkt wel een beetje jaloers. Zij kan ook al behoorlijk met de tandjes klapperen.
(Stampertje:) dat doet mama alleen maar als wij een beetje druk zijn. Maar ze moppert vanuit de verte hoor. Niks van aantrekken,tante Freggle. Wij vinden het best gezellig dat jij nu erbij bent. Jij moppert tenminste helemáál niet.
(Kiko:) mama Mimi kan inderdaad af en toe chagrijnig zijn. Ik heb niet voor niks af en toe een knabbeltje van haar op mijn rug zitten. Maar als jij een lieve tante bent, mag je gerust bij ons in de ren wonen. Whieeeeep!!! Hoe meer knappe LIEVE dames, hoe liever!!!!
 (Freggle:) Ik heb vandaag de raad van Stampertje maar opgevolgd. Toen de blaadjes andijvie kwamen, wilde Kiko hetzelfde blaadje als ik, maar…… ik heb het teruggepakt. En toen….. tja het kwam erop neer dat we elk aan één kant van het blaadje zaten te eten.
(Harry:) Toen Bobby uitgeplaatst werd zat baasje met drie alleenstaande heren: ik, Dyalga en Moppie. Nu vond baasje dat toch wel zielig. Omdat ons oude baasje gezegd had dat Moppie en ik absoluut niet bij elkaar konden, omdat ik de grootste boosdoener was (????) probeerde baasje Dyalga aan Moppie te koppelen.
(Moppie:) Nou ik ben best een rustige caaf en ik laat me veel gevallen maar die Dyalga, daar werd ik helemaal gek van. Hij is nog erg jong en wilde zo graag laten zien waar een mannetje voor dient, dat ik helemaal tureluurs was. Hij besprong me van alle kanten: van achteren, van voren, van de zijkanten, maar precies wist hij het geloof ik toch nog niet. Dus……blééf hij maar proberen. En als ik af en toe eens een knauw uitdeelde, daar reagéérde hij niet eens op. Whieeeeep. Nou ja zeg!!!!!
Zelfs toen ik voorzichtig begon te klapperen, maakte dat nóg geen indruk.
Baasje heeft me toen maar uit mijn lijden verlost en Dyalga weer in een kooi gezet.
 Toen heeft baasje Harry bij me gezet (ze dacht dat zijn gedrag zeker gezien zijn leeftijd, niet erger kon zijn dan dat van Dyalga). Ik had niet direct in de gaten dat het Dyalga niet was en knarste nog even dreigend naar hem, maar daar trok Harry zich niks van aan. Nadat Harry mij even besnuffeld had, vond hij het wel goed. Kun je merken dat het een ouwe opa is.
En wat blijkt…….(ons oude baasje heeft ons ruim twee jaar in aparte kooien gezet omdat we niet samen konden) we kunnen HEEL GOED samen.
Nu zitten we gezellig in een grote kooi hooi te knabbelen en er is nog geen verkeerde whiep gevallen. Eindelijk niet meer alleen.
 (Dyalga:) Whieeeeep!!! Alleen ik zit alleen. Tussen de tralies door kan ik naar Moppie en Harry kijken, maar verder niks.
En ik wilde alleen maar laten zien hoe goed ik het allemaal kan. Whieeeeep! Ik ben toch een man!!!! Ik snap niet waarom Moppie en baasje mij zo vervelend vonden. Nou ja zeg!!!
Hallo daar…….. wie wil mijn maatje worden?
Groetjes van de Sint Cavia’s uit de opvang
(Dyalga, Harry, Moppie, Kiko, Freggle, Mimi, Stampertje, Snoepie, Bert en Ernie)
|
