Ha die caafjes… 
Eindelijk mogen we op het gras.
Onze buren, de tweepotige vliescavia’s kunnen het weer redelijk met mekaar vinden en het poortje van onze privétuin mag open.
Er valt zoveel te smikkelen dat we niet weten waar we moeten beginnen.
 (Pebbles:) Ik heb zolang gewacht tot dat deurtje open ging. Nu laat ik me door niets meer tegen houden, zelfs niet door die grote blaffende caaf.
Hij stond voor het poortje, maar ik ben gewoon vóór zijn neus, bijna tussen zijn voorpoten door naar het gras gelopen. (ik moet zeggen hij keek wel erg verbaasd  )
 (Sjtreepke:) Nou….ik vond het toch wel wat eng. Ik stond wel voor zijn neus, maar doorlopen durfde ik niet. Ondanks dat baasje de grote blaffende caaf waarschuwend toesprak.
Pas toen hij op een afstand ging liggen, kwamen ook de andere caafjes en zijn we lekker van het gras gaan genieten. 
Als jullie goed op de foto kijken, zien jullie ons op een afstand grazen.
We hebben inderdaad ook al gehoord dat baasje naar Bakkeveen gaat (Hercules: ehhhh.....WIJ GAAN NIET MEER MEE HOOR......)
We hebben die dag rust, de blaffende caaf is er dan ook de hele dag niet en dan kunnen wij in alle rust van al dat groen genieten....er staat nog héél veel.
Groetjes van een zeer volgegeten, moedige Posterse Bende
(Hercules II, Kuifje, Herculientje, Sarah, Sjtreepke, Sjtrubbelke en Pebbles)
|
