|
Posterholt, 30 oktober 2007 |
Ha die caafjes…
(Hercules:) Het ging vandaag weer helemaal niet. Gisteren was ik (en baasje natuurlijk) nog zo trots op mijn grote hoeveelheid p**pjes. Maar vandaag wil d’r weer niks uit komen.
 Whieeeep! Eten ging ook al weer iets minder vandaag.
Ik wil best nog even volhouden met iets minder eten, maar zó hoeft het nou ook weer niet.
Gisteren en vandaag ben ik dus met baasje mee naar haar werk geweest en hebben weer een heleboel van die kleine tweepotige caafjes mij gekroeld.
Angel is ook mee geweest om mij gezelschap te houden. Die kleine tweepotige caafjes noemen haar oma!!!
Ik was zelfs bij een bespreking met o.a. de directeur (?....eh volgens mij is dat het baasje van het baasje!) vandaag. Niet dat ik er iets van snapte, maar mijn baasje had mij in het hok van haar baasje op tafel gezet omdat ik mijn spuitjes met prakkie nog niet helemaal op had.
Daarna dúúrde het nog héél lang. Als die tweepotige caafs eenmaal beginnen te praten, berg je dan maar. Ze zijn nog erger dan caafjes op een laptop. Gelukkig had baasje mijn slaapzak meegenomen en kon ik op tafel in de slaapzak slapen. Maar het duurde…. en duurde…. En toen kon ik het echt niet meer volhouden.
Ik heb me omgedraaid in mijn slaapzak zodat ik net met mijn billetjes buiten de zak hing en pssssssssssssssssss………
Ik lag vlak bij de rand van de tafel, dus liep het over het tafelblad en siepelde alles netjes over het randje óp het tapijt. (Baasje vond het geloof ik niet zo leuk, want al gauw kreeg ik een prop papier achter mijn billetjes geduwd.)
Tsssssk……… niemand (behalve baasje dan) heeft er iets van gemerkt.
Oh…..ik geloof dat ik baasje weer hoor aan komen met prakkie.
Groetjes van Hercules
|
