|
Haarlem, 12 november 2009 |
|
Hoi Allemaal,
(Yaya:) Wij zijn ook weer terug van vakantie… en met niet zo'n goed nieuws.
Toen we bij het Vrouwtje van de Haagse Winky Bende waren (met o.a. Guiny, Dunya, Woopy en Chico), is onze Suus onverwachts de regenboogbrug overgestoken. Ze zei ‘s middags tegen me dat ze zich niet zo lekker voelde, en gelukkig hadden de LogeerBaasjes dat ook snel in de gaten. Ze hebben heel erg hun best gedaan en zijn zelfs met Suus naar de dierenarts geweest, maar Suus is die nacht overleden. Ze is vier jaar geworden.
Ik kwam bij Suus wonen toen we allebei een paar weken oud waren. Suus woonde daarvoor samen met Tante Guiny en Tante Lotje, maar omdat die weer meeverhuisden met hun vrouwtje, was ze overdag best wel eenzaam, dus daarom had ons vrouwtje mij voor haar verjaardag gekregen. Suus was geboren in Duitsland en is zo ook aan haar naam gekomen. Het vrouwtje van haar mamma bleef namelijk zeggen dat ze zo Süß was... (dat is Duits voor lief)
Suus was ontzettend gek op ons Vrouwtje, twee pootjes op een (hele grote) buik waren die twee! Ze hield altijd een oogje op haar vanuit de hangmat of bovenop een huisje. En als ze zag dat het Vrouwtje zich niet lekker voelde dan bleef ze net zolang zeuren tot het Vrouwtje haar uit de kooi kwam halen zodat ze haar kon troosten. En als Suus een keer haar dag niet had kon ze hele klaagsessies houden in de nek van het Vrouwtje.
Toen Suus jong was hield ze nogal van extreme sporten. Base jumpen van de bank, wakeboarden vanuit de wasbak (recht in de nek van het Vrouwtje *ghegheghe*) bergbeklimmen, en natuurlijk de Grand Prix door de woonkamer. Vrouwtje vond dat niet allemaal even leuk, want het was soms best wel gevaarlijk. Maar Suus was een sportcavia in hart en nieren en ze was dan ook echt een kleine bonk spieren. Ze was daardoor best wel zwaar (1360 gram), maar niet vet.
Suus’ grote liefde was Jan de Beer (ja, die van het berenmanifest; zie http://www.caviaposterholt.nl/smoeltjesboek):
ze klom over tralies en van alles om bij hem te kunnen zijn en hij ging zelfs in hongerstaking omdat hij zo graag bij haar wilde wonen. Toen hij eindelijk gesnipt was hebben we nog een hele tijd samen gewoond tot Jan onverwachts naar de regenboogbrug ging. Ik weet nog dat Suus daar helemaal kapot van was, ze at niet meer, helemaal niks...
(Igor) Ja, en dat was dus de reden waarom het Vrouwtje mij uit de opvang gehaald heeft. Niet dat Suus dat kon waarderen... die heeft een paar weken lang haar beste imitatie van het geirriteerde stekelvarkentje gegeven! Maar ze hield toen wel op met afvallen want oh wee als die vervelende krullenbol toch eens meer at dan zij *gniffel*. Uiteindelijk ontdekte Suus dat je heel lekker kan slapen in mijn krullen en hebben we onze verschillen toch maar bijgelegd. We hielden allebei van rennen en popcornen dus uiteindelijk hebben we het nog best wel gezellig gehad samen.
Suus, ik beloof je dat ik vanaf nu voor je op het Vrouwtje ga letten. Ik heb haar al heel goed getroost de afgelopen week en Yaya heeft je Suzie-luchtalarmfunctie inmiddels overgenomen en zorgt er nu voor dat het Vrouwtje er bij binnenkomst eraan herinnerd wordt dat wij absoluut uitgehongerd zijn. Maar we gaan je wel missen hoor meissie, en het Vrouwtje nog wel het meest....
Yaya en Igor
P.s. Dikke knuffel voor alle caafs die ook een hokgenootje verloren zijn... het zijn er wel veel he, de laatste tijd..
P.p.s Welkom Hercules en Herculientje!
|