Lieve Lonneke, je was al een engeltje toen je nog Almere woonde, maar nu ben je er eentje met vleugeltjes. Ik zie je zwaaien en zwaai heel hard terug. We hebben elkaar nooit in het echt mogen ontmoeten, maar je hebt altijd een speciaal plekje in mijn berenhart gehad…

Ik ben nu toch wel een beetje verdrietig, hoor, ook al zeg je dat het goed met je gaat. Suus en Yaya zijn gelukkig wel extra lief voor me nu, ze zijn eindelijk opgehouden met die rare ruzie van ze. Gelukkig maar, want politiebeer spelen als ik mijn eigen meisje mis is helemaal niet leuk.

Hele dikke knuffel van mij, ik zal je heel erg missen.
Doe je de groetjes aan Jan de Beer van mij? Als ‘ie naar je roebelt gewoon negeren hoor!

Je Igor